Laadpaal Subsidie Aanvragen op een Ander Adres: Gids

Een laadpaal subsidie aanvragen voor uw eigen woning is in 2026 niet mogelijk via SPRILA: deze regeling van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) is namelijk alleen bedoeld voor ondernemers met een KVK-inschrijving die een laadpunt plaatsen op eigen of gehuurd bedrijfsterrein. Voor particuliere huiseigenaren bestaat er geen landelijke laadpaalsubsidie. Informeer daarom bij uw eigen gemeente of daar een regeling voor bestaat.

Waarom is laadpaal subsidie aanvragen op een ander adres dan uw eigen woning niet mogelijk?

De SPRILA-regeling, voluit de Subsidieregeling Private Laadinfrastructuur van RVO, is bedoeld voor ondernemers en ov-concessiehouders met een inschrijving bij de KVK. De regeling geldt voor laadpunten op een eigen of gehuurd bedrijfsterrein. Bent u particulier huiseigenaar, dan kunt u geen gebruik maken van deze regeling. Er is geen landelijke laadpaalsubsidie voor huiseigenaren. Wilt u weten of er voor u iets mogelijk is, informeer dan bij uw eigen gemeente. Sommige gemeenten hebben namelijk een eigen regeling.

Veel mantelzorgers denken dat zij met een documentenpakket zoals een BRP-uittreksel van hun eigen adres, een mantelzorgverklaring van de gemeente of huisarts, en een eigendomsbewijs van de ouderlijke woning in aanmerking komen voor SPRILA. Dat is niet zo, want SPRILA is alleen bedoeld voor ondernemers met een KVK-inschrijving die een laadpunt plaatsen op hun eigen of gehuurde bedrijfsterrein. Voor een laadpaal bij een particuliere woning bestaat geen landelijke subsidie, ook niet als het om een zorgsituatie gaat. Wilt u weten of er voor een laadpaal bij de ouderlijke woning een andere regeling bestaat, neem dan contact op met uw eigen gemeente.

Een veelgemaakte vergissing is de veronderstelling dat SEEH, de vroegere isolatieregeling, hier uitkomst biedt. SEEH is voor particulieren volledig beëindigd en heeft nooit laadpaalsubsidie vergoed. Voor een laadpaal thuis bestaat er geen landelijke subsidie voor huiseigenaren. SPRILA is namelijk alleen bedoeld voor ondernemers met een laadpunt op hun eigen of gehuurde bedrijfsterrein. Wilt u toch subsidie voor uw thuislaadpaal, informeer dan bij uw eigen gemeente of die een eigen regeling heeft. Lees meer over de achtergrond van deze regeling in ons artikel over de SPRILA-subsidie voor bedrijven.

Samengevat: SPRILA is alleen bedoeld voor ondernemers en ov-concessiehouders met een KVK-inschrijving, voor laadpunten op eigen of gehuurd bedrijfsterrein. De regeling is niet gemaakt voor particuliere situaties, zoals mantelzorg.

Wat zijn de meest voorkomende afwijzingsgronden bij laadpaal subsidie aanvragen op een ander adres?

RVO wijst aanvragen op een afwijkend adres doorgaans af op twee gronden. De eerste en meest voorkomende: het installatieadres stemt niet overeen met het BRP-adres van de aanvrager. De tweede: het elektrische voertuig staat niet op naam van de aanvrager of is geen volledig elektrisch voertuig. Beide controles verlopen geautomatiseerd via koppelingen met de Basisregistratie Personen en de RDW.

Succesvol inhoudelijk bezwaar maken tegen de adreseis heeft in de praktijk nauwelijks kans van slagen. De eis is een harde wettelijke grondslag, geen beoordelingsruimte. Bezwaar kan wél slagen bij formele fouten in de aanvraag: een onjuist IBAN, een ontbrekend installateursrapport of een technische verwerkingsfout. Die gevallen zijn op te lossen; de adreseis niet. Bent u al afgewezen? Lees dan ons overzicht over bezwaar maken na een afwijzing van laadpaalsubsidie.

Complexe aanvragen met afwijkende adressen worden door RVO bovendien vaker aangehouden dan standaardaanvragen. De normale beoordelingstermijn van vier tot acht weken kan in zulke gevallen oplopen tot drie à vier maanden, waarna alsnog een afwijzing volgt. Dat is kostbare tijd als u al een installateur heeft geboekt.

Kort gezegd: bij SPRILA moet het laadpunt op uw eigen of gehuurde bedrijfsterrein staan, dat is een harde eis. Bezwaar maken tegen deze eis heeft weinig kans van slagen, maar een formele fout in uw aanvraag herstellen kan wel.

Welke constructies werken wél als mantelzorger bij laadpaal subsidie aanvragen op een ander adres dan uw eigen woning?

Er zijn drie routes die in de praktijk werken, elk met eigen voorwaarden en consequenties.

Route 1: De zorgontvanger vraagt zelf een regeling bij de gemeente aan

Een voor de hand liggende gedachte is dat de bewoner van het zorgadres, de ouder of de zorgontvanger, zelf SPRILA aanvraagt voor een laadpaal thuis. Dat is helaas niet mogelijk. SPRILA is namelijk alleen bedoeld voor ondernemers met een KVK-inschrijving en niet voor particulieren. Voor een laadpaal bij een particulier huis bestaat er geen landelijke subsidie. Een mantelzorgverklaring speelt daarin dan ook geen rol. Wilt u toch weten of er een tegemoetkoming mogelijk is, informeer dan bij uw eigen gemeente.

Het probleem: RVO vereist dat de aanvrager beschikt over een elektrisch voertuig geregistreerd bij de RDW. Een oudere zorgontvanger zonder rijbewijs en zonder EV op naam voldoet hier niet aan, ook al staat de laadpaal fysiek bij hem thuis. RVO controleert dit via een geautomatiseerde RDW-koppeling. Soms heeft een oudere een EV mede op naam als bijdrage aan een gezamenlijk voertuig, dat is uitzonderlijk, maar het komt voor. Controleer dit eerst.

Heeft de zorgontvanger wél een EV op naam? Dan is de aanvraag eenvoudig en waterdicht. Overweeg in dat geval een slimme laadpaal met twee laadpunten of een loadbalancing-systeem, zodat ook de mantelzorger kan laden. Die meerkosten bedragen naar schatting €200 tot €400 extra, maar daarmee heeft u één juridisch heldere situatie in plaats van twee aanvragen die RVO niet accepteert. Dit sluit aan op de aanpak die ook wordt beschreven in ons artikel over laadpaalsubsidie voor twee auto’s op hetzelfde adres.

Route 2: De mantelzorger schrijft zich tijdelijk in op het zorgadres

Als de mantelzorger bereid is zich in te schrijven in de BRP op het adres van de zorgontvanger, valt de belemmering weg: aanvrager, installatieadres en voertuigregistratie komen dan op één lijn. Dit is de juridisch schoonste constructie voor de subsidie zelf. De BRP-inschrijving heeft echter consequenties voor toeslagen, huursubsidie en gemeentelijke belastingen; raadpleeg een adviseur of het gemeenteloket voordat u deze stap zet.

Route 3: Gemeentelijke subsidie als alternatief

Voor een laadpaal thuis bestaat er geen landelijke subsidie. SPRILA is alleen bedoeld voor ondernemers met een KVK-inschrijving die laadpunten plaatsen op eigen of gehuurd bedrijfsterrein, en geldt dus niet voor particuliere huiseigenaren. Sommige gemeenten hebben wel een eigen regeling voor bewoners, maar de voorwaarden en het bedrag verschillen per gemeente en zijn hier niet vastgesteld. Neem daarom rechtstreeks contact op met uw eigen gemeente en vraag naar de mogelijkheden. Heeft u een laadpaal nodig vanwege een zorgvraag, vraag dan bij uw gemeente of het WMO-loket na of daarvoor een regeling geldt. Een overzicht van gemeentelijke regelingen vindt u in ons artikel gemeente subsidie laadpaal per gemeente.

Samengevat: de meest werkbare route voor mantelzorgers is dat de zorgontvanger zelf aanvraagt, eventueel met een dual-outlet laadpaal zodat ook de mantelzorger kan laden.

Wat kosten installatie en groepenkast bij een oudere woning op het zorgadres?

Ouderlijke woningen zijn vaak gebouwd in de jaren ’60 tot ’80 en hebben kleinere groepskasten, verouderde bedrading en beperkte aansluitcapaciteit. Dat maakt de installatie van een laadpaal op zo’n adres aanzienlijk duurder dan bij een moderne woning. Onderstaande tabel geeft een realistisch overzicht van de totale installatiekosten per woningtype in 2026.

Specifiek: groepenkastverzwaring kost naar schatting €400 tot €800 extra. Langere kabelroutes van de meterkast naar de garage of oprit bij rijtjeswoningen uit de jaren ’60–’80 voegen €150 tot €400 toe. Gemeentelijke legeskosten voor een omgevingsvergunning bij afwijkende plaatsing variëren van €50 tot €300, afhankelijk van de gemeente. Vraag altijd drie offertes en laat een erkend installateur de groepenkast vooraf beoordelen. Meer over de kosten van groepenkastverzwaring leest u in ons artikel over het verzwaren van de hoofdzekering voor een laadpaal.

Volgens Milieu Centraal bedragen de totale installatiekosten van een slimme thuislaadpaal gemiddeld €800 tot €1.500 voor een standaard situatie. Bij oudere woningen loopt dat bedrag structureel hoger uit. Voor particuliere huiseigenaren bestaat er geen landelijke laadpaalsubsidie, dus deze kosten betaalt u zelf. Sommige gemeenten hebben een eigen regeling, dus informeer bij uw eigen gemeente of daar mogelijkheden zijn.

Samengevat: bij oudere ouderlijke woningen moet u rekenen op €300 tot €900 aan meerkosten ten opzichte van een moderne woning, houd daar rekening mee bij uw budgetplanning.

Wat zijn de verzekeringstechnische risico’s als de laadpaal op naam staat van de mantelzorger?

Een onderschatte valkuil: de opstalverzekering van de bewoner dekt doorgaans vaste installaties aan de woning. Een ingebouwde laadpaal valt daar in principe onder, maar verzekeraars zoals Centraal Beheer en Interpolis stellen steeds vaker als eis dat het apparaat op naam staat van de verzekeringnemer of een medebewoner. Staat de laadpaal op naam van een niet-bewoner, dan kan de verzekeraar bij schade of brand dekking weigeren wegens een “onregelmatige eigendomssituatie”.

Bij brand is de aansprakelijkheid tweeledig: de eigenaar van het apparaat kan aansprakelijk worden gesteld voor gebreken aan de laadpaal zelf, terwijl de opstaleigenaar aansprakelijk is voor de gevolgen voor de woning. Die splitsing leidt tot juridische discussies die u wilt vermijden. Lees meer over de verzekeringsaspecten in ons artikel laadpaal thuis verzekeren: dekking en tips.

Mijn advies: zet de laadpaal altijd op naam van de bewoner van het adres waar hij wordt geïnstalleerd. Meld de installatie expliciet bij de opstalverzekeraar en vraag schriftelijke bevestiging van dekking. Doe dit vóór de installatie, niet erna.

Samengevat: een laadpaal op naam van een niet-bewoner kan de opstaldekking ongeldig maken, altijd schriftelijke bevestiging van de verzekeraar vragen vóór installatie.

Geldt SPRILA bij mede-eigendom via erfrecht of onverdeelde boedel?

Stel: u bent mede-eigenaar van het ouderlijk huis via een onverdeelde nalatenschap, u staat in het Kadaster, maar u woont er niet. Heeft u dan recht op SPRILA? Het antwoord is nee. SPRILA kijkt naar BRP-inschrijving, niet naar eigendomstitels. Een mede-eigenaar via erfrecht die er niet woont, voldoet niet aan de bewonerseis, ook niet als zijn naam in het Kadaster staat.

Het onderscheid tussen geregistreerd mede-eigenaar en enkel erfgenaam maakt hier geen verschil: voor een laadpaal thuis bestaat er geen landelijke subsidie voor particuliere huiseigenaren. Ook SPRILA is hier niet van toepassing, want die regeling is alleen bedoeld voor ondernemers met een KVK-inschrijving. Wat in zo’n situatie wel kan helpen: informeer bij uw eigen gemeente, want sommige gemeenten hebben een eigen regeling voor een laadpaal. De onverdeelde boedel-situatie is juridisch complex; raadpleeg eerst een notaris voor de eigendomssituatie. Vergelijkbare vragen over eigendom en subsidie worden besproken in ons artikel over laadpaalsubsidie bij erfpacht.

Samengevat: mede-eigendom via erfrecht geeft nooit recht op SPRILA, want die regeling is alleen voor ondernemers met een KVK-inschrijving. Bent u particulier huiseigenaar, dan bestaat er geen landelijke laadpaalsubsidie. Kijk voor een eventuele regeling bij uw eigen gemeente.

Onze analyse: wat is de slimste constructie voor mantelzorger én zorgontvanger samen?

Onze analyse: Stel dat zowel de mantelzorger als de zorgontvanger een elektrische auto heeft, en de ouder woont in het ouderlijk huis. SPRILA is bedoeld voor ondernemers met een KVK-inschrijving en geldt niet voor een particuliere woning. De ouder kan dus geen SPRILA aanvragen voor zijn eigen EV op zijn eigen adres. Er wordt één slimme laadpaal met loadbalancing geïnstalleerd, meerkosten €200 tot €400, zodat beide voertuigen kunnen laden. Voor deze particuliere situatie bestaat geen landelijke subsidie; informeer bij uw eigen gemeente of daar een regeling is. Twee aparte aanvragen op hetzelfde adres door twee personen zijn dan ook niet aan de orde. De totale investering voor de ouder hangt af van het woningtype en wordt niet verlaagd door een landelijke subsidie. Dat is de meest praktische en juridisch heldere route. Wie de situatie bekijkt waarbij een fiscaal partner wél of niet in aanmerking komt, vindt aanvullende informatie in ons artikel over laadpaalsubsidie en de fiscale partner.

Conclusie

Een laadpaal subsidie aanvragen voor een adres waar u niet zelf woont, is voor particulieren sowieso niet aan de orde. Er bestaat namelijk geen landelijke laadpaalsubsidie voor huiseigenaren, ook niet voor mantelzorgers die een laadpaal willen plaatsen bij een zorgontvanger. SPRILA is alleen bedoeld voor ondernemers met een KVK-inschrijving die laadpunten willen plaatsen op hun eigen of gehuurde bedrijfsterrein. De slimste route voor mantelzorgers: kijk of uw eigen gemeente een regeling heeft voor een laadpaal, en vraag deze aan op het adres van de zorgontvanger als dat volgens de gemeente mogelijk is. Heeft de zorgontvanger geen elektrische auto op naam? Onderzoek dan gemeentelijke maatwerkoplossingen via het WMO-loket. Neem voor de precieze voorwaarden en mogelijkheden altijd contact op met uw eigen gemeente, want die verschillen per gemeente.

Heeft u te maken met een complexe eigendomssituatie of een afwijzing van RVO? Lees dan ook:

• Laadpaal subsidie voorwaarden: wanneer heeft u geen recht?
• Laadpaal subsidie afgewezen: bezwaar maken in 2026
• SPRILA-subsidie laadpaal bij bedrijven: alles over de regeling

Veelgestelde vragen

Kan ik als mantelzorger laadpaal subsidie aanvragen op het adres van mijn ouder in 2026?

Nee, dat is niet mogelijk via SPRILA. Deze regeling is namelijk bedoeld voor ondernemers met een KVK-inschrijving die een laadpunt willen op hun bedrijfsterrein. Voor particuliere huiseigenaren bestaat er geen landelijke subsidie voor een laadpaal thuis, ook niet in een mantelzorgsituatie. Kijk daarom bij uw eigen gemeente of daar een regeling voor is.

Wat moet ik doen als mijn bejaarde ouder zelf geen elektrische auto heeft maar ik wel?

Uw ouder kan sowieso geen SPRILA aanvragen, want deze subsidie geldt alleen voor ondernemers met een KVK-inschrijving en niet voor particuliere huiseigenaren. Een tijdelijke inschrijving in de BRP op het adres van uw ouder verandert daar niets aan, want de aard van de regeling blijft hetzelfde. Kijk daarom bij uw eigen gemeente, want die heeft soms een eigen regeling voor een laadpaal thuis.

Hoeveel subsidie geeft de gemeente voor een laadpaal op een zorgadres?

Gemeentelijke subsidies variëren van €200 tot €750, maar geen enkele Nederlandse gemeente heeft in 2025–2026 expliciet een uitzondering gecreëerd voor zorgadressen; neem direct contact op met het WMO-loket of de gemeente voor maatwerk.

Wat zijn de installatiekosten van een laadpaal bij een oudere woning?

Bij oudere rijtjeswoningen uit de jaren ’60–’80 bedragen de totale installatiekosten €1.600 tot €2.200, inclusief groepenkastverzwaring (€400–€800 extra) en langere kabelroutes (€150–€400 extra); in Groningen en Friesland melden klanten totaalbedragen tot €2.800.

Kunt u als particuliere erfgenaam van een ouderlijk huis SPRILA aanvragen?

Nee, SPRILA is niet bedoeld voor particuliere huiseigenaren, dus ook niet voor een mede-eigenaar via erfrecht. Deze regeling is er voor ondernemers met een KVK-inschrijving die laadpunten plaatsen op hun bedrijfsterrein. Voor een laadpaal bij uw eigen woning bestaat er geen landelijke subsidie. Wilt u weten of er voor u iets mogelijk is, dan kunt u het beste navragen bij uw eigen gemeente.

Dekt de opstalverzekering van mijn ouder een laadpaal die op mijn naam staat?

Mogelijk niet: verzekeraars stellen steeds vaker als eis dat het apparaat op naam staat van de verzekeringnemer of een medebewoner; vraag altijd schriftelijke bevestiging van dekking bij de opstalverzekeraar vóór de installatie plaatsvindt.